Debaty sejmoweXV Kadencja

Interpelacja w sprawie skutków wprowadzenia wysokiego zabezpieczenia związanego z produkcją wyrobów akcyzowych dla krajowych producentów rolnych

   Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257) produkcja i wytwarzanie wyrobów akcyzowych może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym.    Rozdział 5 ww. ustawy określa zabezpieczenia akcyzowe, jakie każdy prowadzący skład podatkowy musi złożyć u naczelnika urzędu celnego. Wysokość zabezpieczenia uzależniona jest od wielkości produkcji i stawki podatki akcyzowego - powinna ona odpowiadać wysokości dziesięciodniowego zobowiązania podatkowego w okresie ostatnich 6 miesięcy przed dniem złożenia wniosku (art. 45 ust. 5 ww. ustawy).    Zabezpieczenie akcyzowe może zostać złożone zgodnie z art. 46 ust. 1 ww. ustawy w formie:    - depozytu w gotówce,    - gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej,    - czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku,    - innego dokumentu mającego wartość płatniczą.    Na podstawie ustawowego upoważnienia minister finansów wydał rozporządzenie z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie zabezpieczeń akcyzowych (Dz.U. Nr 35, poz. 314).    Efektem wprowadzenia w życie tych przepisów jest zastosowanie zabezpieczenia akcyzowego, którego wysokość pozostaje w rażącej dysproporcji w stosunku do wypracowanego zysku z produkcji. Np. w przypadku gorzelni:    - przyjmując dzienną produkcję średniej gorzelni 10 000 litrów na dobę, to zabezpieczenie powinno wynosić 10 000 litrów x 10 dni x 44 zł akcyzy za 1 litr = 4 400 000 zł,    - stosując wszystkie możliwe ograniczenia, to minimalne zabezpieczenie musi odpowiadać przynajmniej jednorazowej dostawie spirytusu, tj. pojemności cysterny 25 000 litrów 100-procentowego spirytusu. W tym przypadku zabezpieczenie akcyzowe wynosi 25 000 litrów x 44 zł akcyzy/litr = 1 100 000 zł.    Uwzględniając, iż przy średniej cenie spirytusu surowego 2 zł/litr gorzelnia otrzymuje 50 000 netto za jedną cysternę, wysokość zabezpieczenia przedstawia ogromną wartość.    Rozporządzenie ministra finansów z dnia 1 marca 2004 r. sprawiło, iż od 1 maja 2004 r. bez mała 100% polskich gorzelni zaprzestało produkcji spirytusu surowego.    Gorzelnie produkujące w Polsce spirytus surowy z żyta, kukurydzy czy melasy są z reguły podmiotami o niskim kapitale i niedużym zysku (w ostatnich latach produkcja spirytusu surowego nie była zbyt rentowna). Nałożenie na nich takich zabezpieczeń jest niemożliwe do wykonania, a zatem spirytus do Polski popłynie zapewne niebawem z Niemiec, Austrii, Francji itd.    Zaistniała sytuacja godzi również w interes polskich producentów uprawiający żyto, kukurydzę i wytwarzających melasę. Pozbawieni możliwości zbycia swoich produktów, stanęli oni obecnie przed wizją bankructwa. Wprowadzenie wysokiego zabezpieczenia akcyzowego jest także istotną przeszkodą do utrzymania i tworzenia nowych miejsc pracy poza rolnictwem. W trudnej sytuacji polskiej wsi wprowadzono zatem nowe utrudnienie w zbyciu produktów rolnych na potrzeby krajowego przetwórstwa.    Biorąc pod uwagę powyższe, proszę Pana Ministra o udzielenie odpowiedzi na niżej wymienione pytania:    1. Czy nakładając na przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie produkcji, przetwarzania lub magazynowani wyrobów akcyzowych obowiązek stosowania wysokiego zabezpieczenia, wzięto pod uwagę, iż jego wysokość doprowadzi do zaniechania produkcji, a krajowych producentów rolnych kooperujących z nimi pozbawi możliwości zbycia swoich produktów rolnych?    2. Jakie działania do realizacji przewiduje Ministerstwo Rolnictwa w celu zapewnienia producentom rolnym możliwości zbycia ich produktów na dotychczasowych zasadach, na potrzeby przemysłu gorzelnianego?    Oczekując odpowiedzi Pana Ministra, pozostaję z wyrazami szacunku    Poseł Jan Bury    Rzeszów, dnia 18 maja 2004 r.