Debaty sejmoweXV Kadencja

Interpelacja w sprawie poprawy działalności w pogotowiach opiekuńczych, domach małego dziecka i ośrodkach adaptacyjno-wychowawczych

   Rzecznik praw obywatelskich dokonał od października 1997 r. do lutego 1998 r. szeregu wizyt w pogotowiach opiekuńczych, domach małego dziecka i ośrodkach opiekuńczo-wychowawczych. Rzecznik oceniając pracę tych placówek zwrócił uwagę na wiele uchybień i nieprawidłowości zarówno organizacyjnych, jak i prawnych dotyczących działalności ww. jednostek i m.in. w wystąpieniu do pana ministra wymienił następujące problemy:    - zbyt długi okres pobytu dzieci w domach małego dziecka i pogotowiach opiekuńczych,    - następują niekiedy ograniczenia kontaktów wychowanków pogotowi opiekuńczych z rodziną mimo braku zakazu sądowego takich kontaktów,    - istnieją zaniechania w informacji o dzieciach zaniedbanych i pomocy ich rodzinom ze względu na braki kadrowe i finansowe występujące w ośrodkach adaptacyjno-opiekuńczych,    - umieszczenie w pogotowiach opiekuńczych dzieci opóźnionych w nauce, którym wystarczyłaby udzielona w odpowiednim momencie pomoc danej szkoły,    - umieszczenie w izbach rotacyjnych (będących formą pozbawienia wolności) także dzieci, które znalazły się w pogotowiu ze względu na brak opieki. Następuje także nieprzestrzeganie granicy 24 godzin pobytu w izbie,    - brak znajomości przez wychowanków placówek przysługujących im praw, procedur odwołań od decyzji i składania skarg,    - złe warunki socjalno-bytowe, w jakich na ogół przebywali wychowankowie wizytowanych pogotowi opiekuńczych,    - brak uprawnień samorządu lokalnego, gdy prowadzi on placówki opiekuńczo-wychowawcze, do kierowania dzieci do konkretnych placówek na swym terenie, jak również możliwości współpracy i wymiany ponadlokalnej,    - brak placówek specjalistycznych, do których można byłoby kierować wychowanków szczególnie agresywnych.    Powyższe uchybienia, nieprawidłowości i problemy związane z działalnością powyższych placówek budzą nasz niepokój. Obawiamy się, że nadzór kuratoryjny nad tymi jednostkami jest niewystarczający. Zakładamy, że musi nastąpić bardziej energiczne działanie ministra edukacji narodowej, aby powyższe problemy zostały pozytywnie uregulowane i nie miały w przyszłości miejsca.    W związku z powyższym prosimy o odpowiedź na następujące pytania:    1. Czy pan minister podziela opinię rzecznika praw obywatelskich, który sformułował szereg nieprawidłowości w funkcjonowaniu placówek, o których mówimy w interpelacji?    2. Jakie działania podejmie minister edukacji narodowej w celu usunięcia nieprawidłowości, problemów prawnych i organizacyjnych występujących w omawianych jednostkach? W jakim czasie te problemy będą należycie uregulowane?    3. Jakie środki finansowe z budżetu państwa na 1999 r. przewiduje przekazać na działalność tych placówek Ministerstwo Edukacji Narodowej? O ile nastąpi procentowo wzrost nakładów na ten cel w stosunku do 1998 r.?    Posłowie Marek Dyduch,    Krystyna Herman,    Mieczysław Jedoń    i Czesław Pogoda    Warszawa, dnia 10 grudnia 1998 r.