Debaty sejmoweXV Kadencja

Interpelacja w sprawie współdziałania z Polskim Stowarzyszeniem na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym

   Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym prowadzi na terenie kraju 36 ośrodków rehabilitacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim. Z ośrodków tych korzystają także dzieci o umiarkowanym upośledzeniu, ale występującym z różnymi formami kalectwa. Ośrodki te powstały dzięki determinacji rodziców i dobrej woli licznych dobroczyńców wczuwających się w tragedię rodziny, w której urodziło się i żyje dziecko upośledzone. Ten społeczny ruch powstał wobec bezradności placówek oświatowych i opieki zdrowotnej w rozwiązywaniu problemów dzieci z głębokim upośledzeniem. Z dostępnych mi informacji wynika, że ośrodki Stowarzyszenia prowadzone są na dobrym poziomie i obejmują opieką około 1500 dzieci i młodzieży. Wychowankowie ośrodków mają zapewnioną ciągłą, wszechstronną i wielospecjalistyczną opiekę, ich potrzeby są zaspokajane najbardziej efektywnie, a rodziny otrzymują niezastąpioną pomoc. Dotychczasowe doświadczenia dowodzą, że jest to najwłaściwsza forma realizacji obowiązku szkolnego wobec dzieci i młodzieży, którym stopień upośledzenia nie pozwala nawet uczęszczać do szkół specjalnych. Rolę ośrodków doceniła poprzednia Rada Ministrów, która w rozporządzeniu z 29 lipca 1997 r. stworzyła podstawy prawne zlecania uspołecznionym jednostkom niepaństwowym prowadzenia zajęć rewalidacyjno-wychowawczych i nauki dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo jako formy realizacji obowiązku szkolnego. Po ukazaniu się rozporządzenia nie podjęto jednakże rozmów z zainteresowanymi organizacjami celem skonkretyzowania zasad współdziałania.    Od stycznia 1996 r. ośrodki Stowarzyszenia otrzymują z budżetu państwa za pośrednictwem kuratoriów oświaty 450 zł miesięcznie na jedno podopieczne dziecko, co zgodnie z intencją Ministerstwa Edukacji Narodowej miało pokryć 60% kosztów realizacji programu wychowawczo-rewalidacyjno-edukacyjnego. Wobec oczywistego wzrostu kosztów prowadzenia działalności, który nie został zrekompensowany stosowną waloryzacją dotacji, ośrodki znalazły się w niezwykle trudnej sytuacji finansowej.    W związku z powyższym zwracam się do pana ministra z następującymi pytaniami:    1. Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej zwaloryzuje dotacje dla kół Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym na realizację programu wychowawczo-rewalidacyjno-pedagogicznego oraz wyrówna powstałe zaległości, tak by zgodnie z wcześniej podjętymi założeniami pokrywały one 60% kosztów realizacji całego programu?    2. Czy ministerstwo podejmie rozmowy z Polskim Stowarzyszeniem na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w celu ustalenia zasad zlecania Stowarzyszeniu zadania polegającego na prowadzeniu ośrodków wychowawczo-rewalidacyjno-edukacyjnych?    Poseł Kazimierz Nycz    Przemyśl, dnia 8 lipca 1998 r.