Debaty sejmoweXV Kadencja

Interpelacja w sprawie polityki zdrowotnej rządu

   W wydanym staraniem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów RP książkowym opracowaniu ˝Raport o sytuacji polskich rodzin˝ członek pana gabinetu bez najmniejszej żenady przypomina czytelnikowi tej lektury, iż ˝polityka prorodzinna rządu premiera Jerzego Buzka stanowi jedno z podstawowych zadań, jakie zostały przyjęte przez sygnatariuszy Akcji Wyborczej Solidarność, a następnie zapisane w umowie koalicyjnej AWS i UW˝. Tylko w części problem ten został rzetelnie przedstawiony przez ministra, bowiem AWS w swoim programie wyborczym (swoistej propozycji umowy z narodem polskim) rzeczywiście m.in. zapisała: ˝zapewnimy równy dostęp do świadczeń medycznych poprzez wolny wybór lekarza, szpitala i instytucji ubezpieczeniowej˝. Sygnalizowanego w oficjalnym rządowym dokumencie ˝podstawowego zadania˝ pana gabinetu - prorodzinnej polityki, trudno niestety doszukać się nie tylko w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i budynku Ministerstwa Zdrowia, ale także w całej Rzeczypospolitej Anno Domini 2000.    Jako poseł RP - członek sejmowej Komisji Zdrowia - otrzymuję od moich rodaków zamieszkujących różne strony Polski dziesiątki pism pełnych rozpaczy i bezsilności, uchwały ciał kolegialnych (samorządów gminnych i powiatowych), dezyderaty czy też protesty bądź dramatyczne apele o zmianę tzw. systemu zdrowia w Polsce, niezwłoczną pomoc doraźną w ratowaniu konkretnych SP ZOZ popartą dokumentami w postaci: własnych analiz finansowych bądź informacji prasowych o marnotrawieniu publicznego grosza przez lokalnych dygnitarzy partyjnych zasiadających w organach decyzyjnych związanych z tzw. ochroną zdrowia - często potwierdzonych wypowiedziami wysokich funkcjonariuszy Ministerstwa Zdrowia, z których jednoznacznie wynika:    - brak jakiejkolwiek polityki zdrowotnej pana gabinetu zapobiegającej systematycznemu wyniszczaniu biologicznemu narodu polskiego, który starzeje się właśnie wskutek braku prorodzinnej polityki;    - kompletne nierealizowanie obiecywanej narodowi polskiemu przed wyborami parlamentarnymi w 1997 r. polityki rządu RP, w której ˝zdrowie jest dla nas jednym z najważniejszych wyzwań pod koniec XX w.˝ (por. ˝Raport o sytuacji polskich rodzin˝, str. 93);    - obciążenie polskiego pacjenta kosztami leków sięgającymi 60-70%, należącymi do najwyższych w Europie, do których starzejący się i schorowany naród polski jest ochoczo zaganiany przez roześmianych i odprężonych urzędników - euroentuzjastów;    - ignorowanie zapisów konstytucyjnych gwarantujących: każdemu Polakowi prawną ochronę życia (art. 38), każdemu prawo do ochrony zdrowia (art. 68 ust. 1), niezależnie od sytuacji materialnej obywatela zapewnienie równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (art. 68 ust. 2).    W takiej sytuacji oczekuję niezwłocznej odpowiedzi na następujące pytania:    Czy pana gabinet nadal nie będzie ingerował w dramatyczną sytuację większości narodu polskiego, któremu z racji niezawinionego ubóstwa grozi biologiczne wyniszczenie, co jednoznacznie wynika z obszernej dokumentacji napływającej do sejmowej Komisji Zdrowia oraz z raportów wybitnych polskich lekarzy - specjalistów?    Czy nadal resortem zdrowia będzie kierować osoba z politycznego klucza (liberał - inżynier), która nie daje rękojmi narodowi polskiemu bezpiecznego i kompetentnego bieżącego administrowania systemem zdrowia w skali państwa, projektowania pilnych zmian potwierdzonych przez codzienne życie szkodliwego ustawodawstwa przyjętego przez Sejm RP głosami koalicji AWS-UW i zatwierdzonego przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, a tym samym jak najszybszego naprawienia tych błędnych rozwiązań godzących w zdrowie i życie Polaków - przyszłość naszej ojczyzny?    Czy w naprawianiu błędnych rozwiązań prowadzących w konsekwencji do biologicznego wyniszczenia narodu polskiego wykorzystane zostaną także wypowiedzi Jana Pawła II - w tym wygłoszone do uczestników XIV międzynarodowej konferencji na temat ˝Ekonomia a zdrowie˝ (Rzym, 19 listopada 1999 r.) - skoro tak często pana gabinet odwołuje się do papieskich wybiórczo dobranych wypowiedzi, głównie w celu zachęcenia Polaków do zaakceptowania nowej podległości, której na imię ˝integracja z Unią Europejską˝, a pan premier osobiście często pokazuje się w towarzystwie Ojca Świętego Jana Pawła II i relacjonuje rodakom tematykę dwustronnych rozmów interesujących Ojca Świętego - najwybitniejszego Polaka, bądź też z pogodnym obliczem wysłuchuje papieskiego przesłania podczas narodowej pielgrzymki do Rzymu w lipcu 2000 r. i z jego treści nie wyciąga żadnych wniosków?    Czy pana gabinet będzie nadal bierny wobec dramatycznych informacji, że coraz większej liczby pana rodaków nie stać na wykupienie recept przepisywanych przez lekarzy (liczba ta obejmuje już nie tylko grupy rencistów i emerytów, ale także osoby korzystające w Polsce z przywileju pracy zarobkowej - tak, tutaj, nad Wisłą w 2000 r. praca zarobkowa stała się przywilejem!)? Na przykład w Śląskiej Regionalnej Kasie Chorych już przeznaczono w tym roku 17% całego budżetu, czyli ok. 540 mln zł, i przedstawionego problemu nie wolno tylko tłumaczyć nieuczciwością pacjentów bądź ordynowaniem przez lekarzy drogich lekarstw?    Czy w pilnej naprawie tych błędnych rozwiązań godzących w zdrowie i życie Polaków (już eufemistycznie tu i ówdzie nazywanej restrukturyzacją) wykorzystana zostanie powszechnie stosowana przez ekonomistów analiza kosztów i korzyści (podstawowe narzędzie w procesie podejmowania decyzji o charakterze publicznym), która wreszcie racjonalnie uzasadni posłom RP koszty i korzyści reformowania służby zdrowa w Polsce, a w końcowym etapie pozwoli zastosować klasyczną regułę decyzyjną: podejmij projekt lub program wtedy i tyko wtedy, gdy związane z nim całkowite korzyści (wszystkich grup społecznych, na których położenie projekt lub program wpływa) przewyższają jego całkowite koszty?    Czy postulowana analiza kosztów i korzyści w naprawie błędnych rozwiązań w ochronie zdrowia Polaków zostanie przeprowadzona i przedstawiona posłom RP przed ostatnim czytaniem ustawy budżetowej na 2001 r.?    Z poważaniem    Poseł Witold Tomczak    Kępno, dnia 18 sierpnia 2000 r.