Debaty sejmoweXV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie możliwości wsparcia finansowego środkami budżetowymi inicjatyw lokalnych związanych z modernizacją wiejskich sieci elektroenergetycznych

   Szanowny Panie Marszałku! Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, w porozumieniu z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi, przedstawiam odpowiedź na interpelację pana Zbigniewa Rynasiewicza, posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w sprawie możliwości wsparcia środkami budżetowymi inicjatyw lokalnych związanych z modernizacją wiejskich sieci elektroenergetycznych, przesłaną prezesowi Rady Ministrów przy piśmie pana marszałka, znak SPS-0202-5498/01, z dnia 15 stycznia 2001 r.    Rząd będzie wspierał inicjatywy lokalne mające na celu rozwój infrastruktury elektroenergetycznej na obszarach wiejskich. Warunki, na jakich to wspieranie środkami finansowymi pochodzącymi z budżetu państwa może się odbywać, przedstawił minister finansów w piśmie, znak: RR-1/0680/85/2/mz/00, z dnia 31 października 2000 r., kserokopię którego przesyłam w załączeniu*), a wcześniej już, przy piśmie znak: DE-6-076-3312/TG/2270w/00 z dnia 20 listopada 2000 r., przesłałem panu posłowi.    W uzasadnieniu interpelacji pan poseł stwierdził, że w pracach nad przepisami Prawa energetycznego nie uwzględniono specyfiki występującej na terenach wiejskich w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, polegającej na konieczności realizacji większego zakresu zadań nierentownych niż w miastach. Nie mogę potwierdzić słuszności tego stwierdzenia. Specyfika, na którą wskazuje pan poseł, była uwzględniana w pracach nad przepisami Prawa energetycznego. Zostały przyjęte rozwiązania, które w uzgodnieniach zyskały akceptację, w tym również pod względem zgodności z rozwiązaniami obowiązującymi w krajach Unii Europejskiej.    W uzasadnieniu interpelacji pan poseł postawił cztery pytania, na które udzielam następujących odpowiedzi:    Ad pytanie 1: W jaki sposób zostanie rozstrzygnięta kwestia współfinansowania kosztów robót modernizacyjnych pomiędzy gminami lub związkami gmin a zakładami energetycznymi pod kątem ich praw własności?    Kwestia ta powinna być rozstrzygana w drodze umów pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w finansowaniu kosztów, zawieranych zgodnie z przepisami prawa cywilnego lub prawa spółek handlowych. Powstały majątek może stanowić własność gminnych przedsiębiorstw energetycznych lub multienergetycznych, których tworzenie i funkcjonowanie umożliwiają przepisy Prawa energetycznego.    Ad pytanie 2: Jakie kwoty w budżecie 2001 r. przewiduje się przeznaczyć na:    - elektroenergetyczne inwestycje infrastrukturalne na wsi realizowane przez samorządy gminne,    - modernizację i budowę wiejskich sieci elektroenergetycznych realizowanych przez zakłady energetyczne?    W projekcie budżetu państwa na 2001 r. nie przewidziano dodatkowej rezerwy celowej z przeznaczeniem dla gmin inwestujących w rozwój infrastruktury elektroenergetycznej na obszarach wiejskich z przyczyn, które przedstawił minister finansów w ww. piśmie. Jednostki samorządu terytorialnego szczebla gminnego mogą ubiegać się o pomoc Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa realizowaną ze środków budżetowych z przeznaczeniem na poprawę zaopatrzenia terenów wiejskich w energię elektryczną. Temu celowi służyła przyjęta w dniu 3 października 2000 r. przez Radę Ministrów nowelizacja rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działania agencji oraz sposobów ich realizacji (DzU nr 16, poz. 82, z późn. zm.).    Ponadto wspomaganie działań gmin może odbywać się w ramach programu operacyjnego SAPARD, o czym również informuje minister finansów w ww. piśmie. W świetle przepisów Prawa energetycznego nie bierze się pod uwagę dotowania środkami budżetowymi działalności przedsiębiorstw energetycznych, w tym przedsiębiorstw energetycznych realizujących zadania w zakresie modernizacji i rozwoju infrastruktury elektroenergetycznej na obszarach wiejskich. Wymagany poziom przychodów przedsiębiorstwa energetyczne powinny uzyskiwać ze sprzedaży energii i usług według cen i stawek opłat ustalanych zgodnie z przepisami art. 45 Prawa energetycznego i zatwierdzanych przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie art. 16 ust. 6 Prawa energetycznego uzgadnia też projekty planów rozwoju przedsiębiorstw energetycznych.    Ad pytanie 3: Czy możliwe będzie stworzenie ˝funduszu wyrównawczego na modernizację wiejskich sieci elektroenergetycznych˝, który niwelowałby skutki modernizacji nierentownych sieci wiejskich zakładom energetycznym i spółkom dystrybucyjnym, zapewniając im przy tym pokrycie faktycznych kosztów działalności?    Utworzenie takiego funduszu, podobnie jak dotowanie przedsiębiorstw energetycznych środkami finansowymi pochodzącymi z budżetu państwa, nie może być brane pod uwagę, nie miałyby podstawy w przepisach prawa, i Prawa energetycznego, i Prawa spółek handlowych, oznaczałoby finansowanie jednej grupy przedsiębiorstw energetycznych przychodami uzyskiwanymi przez inną grupę przedsiębiorstw energetycznych.    Ad pytanie 4: Jak rząd ocenia stan zaopatrzenia wsi w energię elektryczną i czy znane są rzeczywiste koszty doprowadzenia wiejskich sieci elektroenergetycznych do właściwego stanu?    Rząd ma świadomość potrzeby poprawy stanu technicznego wiejskich sieci elektroenergetycznych i podejmuje działania systemowe sprzyjające tej poprawie, co znalazło m.in. wyraz w zapisach Założeń polityki energetycznej Polski do 2020 r. oraz w rozporządzeniu ministra gospodarki z dnia 25 września 2000 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, obrotu energią elektryczną, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców (DzU nr 85, poz. 957). W rozporządzeniu na okres do 2005 r. został nakreślony zakres poprawy, według którego np. czas trwania jednorazowej przerwy w dostarczaniu energii elektrycznej do odbiorców na napięciu do 1 kV nie będzie mógł przekroczyć 24 godzin, wobec 48 godzin obecnie.    Celem zdiagnozowania bieżącego stanu sieci, na zlecenie Ministerstwa Gospodarki, Agencja Rynku Energii SA przeprowadziła w 2000 r. analizę w zakładach energetycznych, w wyniku której powstało opracowanie pt. Ocena stanu elektroenergetycznych sieci wiejskich. Według tej oceny stan elektroenergetycznych sieci wiejskich jest zróżnicowany.    Linie napowietrzne niskiego napięcia o przekrojach powyżej 50 mm2 i obwodach krótszych niż 500 mb w zasadzie zapewniają możliwości przyłączenia nowych odbiorników, niezbędnych do unowocześnienia i rozwoju produkcji rolnej. Takich warunków w większości nie zapewniają linie o mniejszym przekroju i obwodach dłuższych niż 1000 mb.    Odnośnie do potrzeb rozwojowych sektora energetycznego oraz sposobów ich zaspokajania Założenia polityki energetycznej Polski do 2020 r. zawierają następujące zapisy:    - ˝Jednym z podstawowych źródeł informacji o potrzebach rozwojowych sektora energii będą plany rozwoju opracowane przez przedsiębiorstwa energetyczne, zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją nośników energii na podstawie ustawy Prawa energetycznego, a także informacje z giełdy energii elektrycznej o bieżącym zapotrzebowaniu na energię elektryczną w poszczególnych godzinach doby˝,    - ˝Realizacja programów rozwojowych sektora energii w Polsce z własnych środków zakumulowanych na cele inwestycyjne przekracza możliwości finansowe sektora. Procesy prywatyzacyjne będą zatem prowadzone w taki sposób, aby wpływom do budżetu państwa z tytułu akcji prywatyzowanych przedsiębiorstw przez inwestorów strategicznych towarzyszyły kontraktowe zobowiązania inwestycyjne o podobnej skali zaangażowania środków finansowych, a uzyskanie większościowych pakietów akcji uwarunkowane było podniesieniem kapitału akcyjnego przeznaczonego na rozwój przedsiębiorstw˝.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Andrzej Karbownik    Warszawa, dnia 21 lutego 2001 r.