Debaty sejmoweXV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie wstrzymania sprzedaży Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjnego ˝Polski Tytoń˝ SA w Radomiu

   W odpowiedzi na przesłaną przy piśmie nr SPS-0202-21/97 interpelację pani poseł Danuty Grabowskiej z dnia 17 listopada 1997 r., w której pani poseł występuje o wstrzymanie sprzedaży Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjnego ˝Polski Tytoń˝ SA w Radomiu, uprzejmie informuję, że transakcja sprzedaży pakietu 70% akcji ww. spółki została dokonana przez ówczesnego wicepremiera Mirosława Pietrewicza w dniu 24 października 1997 r. Transakcja miała moc prawną z dniem jej zawarcia i w związku z tym jakiekolwiek jej wstrzymanie w dniu wystąpienia pani poseł nie było możliwe.    W uzasadnieniu interpelacji pani poseł wskazuje na opinie przedstawicieli związków zawodowych spółki PHP ˝Polski Tytoń˝ SA o zaniżonej, ich zdaniem, cenie sprzedaży. Wskazana kwota 15,2 mln zł dotyczy jednak 70% akcji spółki. Wyliczona według uzyskanej ceny sprzedaży wartość 100% akcji spółki wyniosła zatem 21 750 tys. zł.    Procedura prywatyzacji spółki prowadzona była zgodnie z wszelkimi przepisami obowiązującymi w Ministerstwie Skarbu Państwa. Prace przy prywatyzacji PHP ˝Polski Tytoń˝ SA prowadził doradca - brytyjski bank inwestycyjny Morgan Grenfell & Co. Ltd. W okresie listopad 1995 r. - luty 1996 r. sprzedane zostały akcje czterech największych polskich producentów papierosów. We wrześniu 1996 r. sprzedano akcje piątej spółki - Łódzkiej Wytwórni Papierosów SA. Zaawansowana prywatyzacja sektora, głównie przejęcie produkcji przez największe koncerny międzynarodowe, spowodowała ogromny wzrost konkurencji we wszystkich segmentach rynku tytoniowego. Na niebezpieczeństwa płynące z tego faktu dla dwóch nie sprywatyzowanych jeszcze przedsiębiorstw - PHP ˝Polski Tytoń˝ i ZT w Lublinie - wskazywała Najwyższa Izba Kontroli w swoim Raporcie z kontroli prywatyzacji sektora tytoniowego przeprowadzonej na przełomie lat 1996 i 1997.    Opóźnienie rozpoczęcia procedury prywatyzacji PHP ˝Polski Tytoń˝ SA wywołane było długo utrzymującą się niechęcią dyrekcji - szczególnie w oddziałach terenowych - i Rady Pracowniczej do komercjalizacji. Zmianę tego stanowiska wymusiła w zasadzie sytuacja rynkowa po prywatyzacji części podmiotów sektora.    Zaproszenie do udziału w negocjacjach dla inwestorów zainteresowanych nabyciem co najmniej 10% akcji PHP ˝Polski Tytoń˝ SA zostało opublikowane w ˝Rzeczpospolitej˝ oraz w międzynarodowej edycji ˝Financial Times˝ w dniu 25 września 1996 r. W odpowiedzi na zaproszenie zgłosiły zainteresowanie następujące osoby prawne: Booker plc, JT International Europe Ltd, Austria Tabac, Dimon International, Inc, Intabex Services Ltd, Reemtsma, Rothmans of Pall Mall Ltd, Seita, Universal Eastern Europe Ltd, ˝Merkury˝ SA, BGŻ SA, M&S Marketing Systems sp. z o.o.    W trakcie procesu prywatyzacyjnego dołożono wszelkich starań, aby zainteresować jak największe grono inwestorów możliwościami, jakie stwarza PHP ˝Polski Tytoń˝ SA. Doradca prowadził rozmowy z inwestorami wyspecjalizowanymi zarówno w sferze dystrybucji, jak i produkcji papierosów. Firmy takie jak: Austria Tabak, Reemtsma, Booker czy Japan Tobacco po bliższym zapoznaniu się z sytuacją PHP podkreślały w rozmowach, że przyczyną niezłożenia oferty była niespójna struktura organizacyjna spółki, brak wyodrębnionych centrów zysków, zbyt duża ilość odrębnych zakładów produkcyjnych, które ponadto nie dysponują krytyczną wielkością produkcji konieczną do osiągnięcia sukcesu na konkurencyjnym polskim rynku oraz brak dających taką możliwość własnych marek papierosów, utrwalonych w świadomości konsumentów. Inwestorzy podkreślali też mocno zróżnicowany poziom sieci dystrybucyjnej.    W wyznaczonym terminie 17 marca 1997 r. wpłynęły dwie oferty na zakup akcji spółki: od ˝Merkury˝ SA oraz od ˝M&S Marketing Systems˝ sp. z o.o. Po wstępnych rozmowach z inwestorami i podtrzymaniu wymagań stawianych przez skarb państwa odnośnie zabezpieczenia inwestycji, pakietów: plantatorskiego i socjalnego oraz ˝złotej akcji˝ firma ˝M&S Marketing Systems˝ sp. z o.o. wycofała swoją ofertę. Dalsze rozmowy prowadzone były więc z jednym inwestorem. Ostatecznie wynegocjowano następujące warunki oferty:    Cena. Za 70% akcji minus 1 akcja (˝złota akcja˝) spółki inwestor zapłacił kwotę 15 223 360 PLN, co oznacza wartość za 100% akcji 21 750 tys. PLN. Wartość 15% pakietu przeznaczonego dla załogi PHP ˝Polski Tytoń˝ SA wyniosła 3 262 500 zł, tj. około 4350 zł na jednego zatrudnionego.    Zobowiązania inwestycyjne. ˝Merkury˝ zobowiązał się do zainwestowania kwoty stanowiącej równowartość 2,5 mln USD w spółkę w ciągu 24 miesięcy od podpisania umowy. Inwestycja ta zostanie dokonana częściowo w formie aportu rzeczowego - maszyn i urządzeń do produkcji i pakowania papierosów. Zobowiązania inwestycyjne są obłożone 100-procentową karą umowną. Ponadto w ciągu 2 lat od podpisania umowy ˝Merkury˝ zobowiązał się do pozyskania dla Zakładów Graficznych wchodzących w skład struktury PHP ˝Polski Tytoń˝ nowych zamówień w kwocie 1 mln zł. ˝Merkury˝ w ciągu roku od nabycia akcji udostępni know-how i wprowadzi na rynek dwie nowe marki papierosów w segmencie 70 mm i dwie nowe marki w segmencie ˝king size˝. Zgodnie z umową, w okresie 5 lat od daty jej zawarcia, wszystkie środki finansowe uzyskane przez spółkę ze sprzedaży rzeczowego majątku trwałego będą ponownie zainwestowane. Ponadto w okresie do 31 grudnia 2000 r. inwestor nie spowoduje żadnej wypłaty zysku dla akcjonariuszy.    Pakiet plantatorski. W okresie 5 lat inwestor został zobowiązany do spowodowania użycia przez spółkę tytoniu polskiego w papierosach produkowanych na rynek krajowy w ilości stanowiącej 40% masy tytoniu przetworzonego zużytego do produkcji. Inwestor po bardzo trudnych rozmowach zgodził się również na objęcie obowiązkiem zużycia polskiego tytoniu w produkcji papierosów na rynek krajowy ZWPT w Poddębicach, co efektywnie powiększa rynek zbytu dla polskich plantatorów tytoniu.    Zabezpieczenie interesów skarbu państwa. W negocjacjach uzyskano dodatkowe zabezpieczenie interesów skarbu państwa. ˝Merkury ˝ SA gwarantuje swoje zobowiązania inwestycyjne w spółkach zależnych od PHP ˝Polski Tytoń˝ SA. Dodatkowo, w związku z utrzymaniem przez PHP własności zdecydowanej większości nieruchomości spółki, stanowiących podstawę działalności spółki, Ministerstwo Skarbu Państwa utrzyma bezpośrednią kontrolę wynikającą z posiadania ˝złotej akcji˝ w PHP ˝Polski Tytoń˝. W okresie co najmniej 5 lat inwestor będzie reinwestował w spółkę wszelkie przychody ze sprzedaży aktywów, przy czym dotyczy to również spółek zależnych. W pakiecie dokumentów umowy podpisano również osobną umowę poręczenia, w której akcjonariusze spółki ˝Merkury˝ gwarantują realizację zobowiązań umownych swoim majątkiem osobistym.    Pakiet socjalny. Sukcesem negocjacji było objęcie 24-miesięczną gwarancją zatrudnienia (z karami umownymi na rzecz skarbu państwa) pracowników zatrudnionych w dniu podpisania umowy w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA, a także pracowników spółek zależnych. Inwestor przyjął zobowiązanie do podniesienia uposażenia pracownikom w następujący sposób: w spółce zależnej Zakłady Graficzne sp. z o.o. zatrudniającej ok. 80 osób i przynoszącej straty - o 50 zł jednorazowo; w spółce zależnej Zakłady Wytwórcze Polski Tytoń sp. z o.o. zatrudniającej ok. 380 osób i produkującej krajankę tytoniową oraz papierosy - o 150 zł jednorazowo; w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA zatrudniających ponad 750 osób w produkcji papierosów i sieci dystrybucji - o 150 zł jednorazowo, a następnie o dodatkowe 100 zł w 6 miesięcy od dnia podpisania umowy. Zróżnicowanie podwyżek wynika z zasadniczo odmiennej sytuacji ekonomicznej trzech ww. podmiotów, przy czym w każdym przypadku podwyżki te nie wchodzą w zakres podwyżek objętych wskaźnikiem Komisji Trójstronnej. Należy odnotować, że roczne koszty w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA po roku 1997 z tytułu podwyżek płac wyniosą ok. 3,5 mln zł przy zysku brutto osiągniętym w 1996 r. ok. 5 mln zł.    W odniesieniu do wszystkich trzech spółek inwestor podjął dodatkowe zobowiązania zapisane w pakiecie socjalnym, podpisanym przez związki w ZWPT i w Zakładach Graficznych, a nie podpisanym przez związki zawodowe w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA. Brak podpisanego przez związki zawodowe PHP ˝Polski Tytoń˝ SA pakietu socjalnego był podstawową przyczyną przeciągania się procesu prywatyzacji. Negocjacje w sprawie zawarcia pakietu socjalnego inwestor na polecenie Departamentu Prywatyzacji i Restrukturyzacji MSP rozpoczął w lipcu 1997 r. Organizacje związkowe PHP ˝Polski Tytoń˝ od początku podjęły negocjacje w sposób wskazujący na niskie zainteresowanie zawarciem porozumienia. Wyznaczały kolejne odległe terminy spotkań, uzależniając przystąpienie do rozmów od wstępnej akceptacji proponowanych przez nie bardzo wygórowanych warunków zatrudnienia i podnoszenia wynagrodzeń. Pakiet proponowany przez związki zawodowe określał gwarancje zatrudnienia na 48 miesięcy, podwyżki płac na wstępie o 40%, a następnie dwa razy w roku negocjowanie kolejnych, zobowiązanie do tzw. trzynastki w wysokości średniomiesięcznej płacy w III kwartale każdego roku, wypłat tzw. czternastki w wysokości nie niższej niż 8,5% rocznych wynagrodzeń, wypłaty każdemu zatrudnionemu tzw. premii prywatyzacyjnej w wysokościi 400 zł, dokonywanie odpisów na fundusz świadczeń socjalnych oraz na inwestycje w ośrodku wypoczynkowym w Darłówku, utworzenie funduszu dodatkowych ubezpieczeń pracowniczych o rocznym budżecie 500 tys. zł.    Jednocześnie z rozmowami ze wskazanym inwestorem organizacje związkowe PHP ˝Polski Tytoń˝ zainicjowały utworzenie spółki akcyjnej ˝Polskie Tytonie˝ SA, do której przystąpiło ok. 420 pracowników, wnosząc kapitał po 1 tys. zł każdy. W skład władz tej spółki weszły osoby negocjujące pakiet socjalny. Spółka wystąpiła do MSP z propozycją uczestniczenia w prywatyzacji w oparciu o kredyt bankowy i ratalną formę zapłaty, co oznaczało, iż zabezpieczeniem kredytu mogą być akcje lub majątek spółki, a jego spłata następować by mogła jedynie z dywidendy. Takie stanowisko związków zawodowych PHP ˝Polski Tytoń˝ wyraźnie wskazywało na brak woli zawarcia porozumienia z inwestorem z intencją doprowadzenia do unieważnienia obecnego przetargu i wystąpienia w następnym przetargu w roli kupującego. Ze stanowiskiem związków w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA nie zgadzali się związkowcy z Zakładów Wytwórczych Polski Tytoń SA dostrzegający groźbę upadłości swej firmy. Związkowcy ci organizowali pikiety pod Ministerstwem Skarbu Państwa oraz skierowali apel o przyspieszenie procesu prywatyzacji. Związki Zakładów Wytwórczych w Poddębicach oraz Zakładów Graficznych w Radomiu podpisały pakiet socjalny załączony do umowy sprzedaży akcji, mimo że określone w nim podwyżki wynagrodzeń były znacznie gorsze niż te gwarantowane przez inwestora dla załogi PHP ˝Polski Tytoń˝ SA.    Odnosząc się do przesłanej przez związki zawodowe PHP ˝Polski Tytoń˝ SA, w trakcie prowadzenia rozmów z inwestorem na temat pakietu socjalnego, propozycji kupienia akcji spółki przez spółkę pracowniczą za, jak to określono, ˝cenę o 10% lepszą od złożonej przez inwestora˝, należy przypomnieć, że zasady prywatyzacji spółek sektora tytoniowego określiła Rada Ministrów na posiedzeniu w dniu 12 maja 1995 r. Przewidują one między innymi, że prywatyzacja spółek tego sektora oparta będzie na formie prywatyzacji pośredniej, a więc takiej jak opisana w dziale IV ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Zasady te, łącznie zapisane w 9 punktach, rygorystycznie przestrzegane były przy sprzedaży akcji wszystkich dotychczas sprywatyzowanych spółek skarbu państwa. W zawieranych z inwestorami umowach sprzedaży akcji skarb państwa przyjmował na siebie zobowiązanie stosowania jednakowych warunków dla wszystkich inwestorów w spółkach sektora tytoniowego. Niedotrzymanie tego zobowiązania wywołałoby niechybnie roszczenia ze strony inwestorów, dla których nie stworzono możliwości dyskutowania warunków prywatyzacji, mimo że się tego domagali.    Wymogi prywatyzacji pośrednia (kapitałowej) stanowią o równorzędnym traktowaniu wszystkich inwestorów starających się o nabycie akcji aż do momentu złożenia przez nich ofert wiążących. Procedura oparta na przepisach wewnętrznych Ministerstwa Skarbu Państwa i powszechnej praktyce wymaga publicznego (w drodze ogłoszenia prasowego) określenia przedmiotu oferty, a także terminów jej złożenia. Naruszeniem dobrego obyczaju kupieckiego, jak też źródłem manipulacji mogłoby być przyjmowanie ofert w różnych terminach od różnych oferentów. Szczególnie po tym, gdy dana oferta została wybrana przez sprzedającego i trwają negocjacje z intencją zawarcia umowy sprzedaży akcji.    Wszelkie oferty dotyczące ewentualnej transakcji kupna akcji powinny być przedkładane w terminach określonych w zaproszeniu do ich składania. Ministerstwo Skarbu Państwa nie mogło wystąpienia związków zawodowych działających w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA potraktować jako oferty, gdyż nie spełniło ono wielu wymogów formalnych, a termin jego złożenia nie był zgodny z wymaganiami stosowanej procedury.    W tym kontekście co najmniej dziwne wydają się zarzuty niektórych przedstawicieli związków zawodowych PHP ˝Polski Tytoń˝ SA co do ˝kilkakrotnie˝ zaniżonej ceny uzyskanej za sprzedaż akcji spółki. W wystąpieniu związków zawodowych oferowano cenę ˝o 10% wyższą od złożonej przez inwestora˝. Odnosi się więc wrażenie, że związkowcy uznali, iż cena dla nich jest ceną godziwą, natomiast dla inwestora zewnętrznego zdecydowanie za niską. Wydaje się, że prawdziwym motywem krytyki ministra skarbu państwa nie jest cena transakcji, lecz fakt odrzucenia przez ministra wygórowanych żądań części działaczy związkowych w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA, gotowych prowadzić swoje partykularne interesy nawet kosztem zagrożenia natychmiastową utratą pracy przez kilkusetosobową załogę części produkującej papierosy w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA oraz w ZWPT w Poddębicach sp. z o.o. i załogę Zakładów Graficznych sp. z o.o.    Konflikt między grupami zawodowymi części produkującej papierosy i części załogi zaangażowanej w dystrybucję, jaki istnieje w PHP ˝Polski Tytoń˝ SA, bardzo waraźnie odzwierciedlił się w procesie prywatyzacji. Minister skarbu państwa w reakcji na sprzeczne apele i wystąpienia związkowych działaczy części handlowej i produkcyjnej stanął na stanowisku utrzymania spółki jako całości - co zapewniała natychmiastowa prywatyzacja - i odrzucenia wariantu ponownego rozpoczęcia procesu prywatyzacji. Obok zagrożeń dla istnienia spółki wynikających z niezwykle silnych działań konkurencji, ujawnionych po prywatyzacji tego sektora międzynarodowym potentatom z branży papierosowej, właściwie ocenić należało zagrożenia płynące z wewnętrznych problemów spółki.    PHP ˝Polski Tytoń˝ SA wymaga szybkich działań restrukturyzacyjnych. Znacznych inwestycji wymaga część dystrybucyjna spółki. Głównie dotyczyć muszą remontów magazynów, wyposażenia oraz rozwoju nowoczesnych form dystrybucji (zatrudnienie akwizytorów i wyposażenie ich w samochody). Spółka musi dorównać konkurencji intensywnie rozwijanych sieci sprzedaży firmy Milo, ZPT w Krakowie SA (Philip Morris), WWT w Poznaniu (Reemtsma) czy też ZPT w Radomiu SA (Seita). Uruchamiana jest sieć dystrybucji Philip Morrisa opara na pokrywającej cały kraj sieci 12 dużych centrów sprzedaży (składy hurtowe) i kilkuset akwizytorach dysponujących własnym taborem samochodowym zapewniającym dostawę w dniu zamówienia. Od momentu prywatyzacji ZPT w Krakowie SA (luty 1996 r.) dział sprzedaży tej firmy zwiększył zatrudnienie z 14 osób do 350 (sierpień 1997 r.), a wydatki na rozwój działu dystrybucji w 1997 r. wyniosły 8 mln USD.    Praktyki handlowe spółki krytycznie oceniane są przez dwóch największych dostawców papierosów - ZPT w Krakowie i WWT w Poznaniu. Obie firmy poszukują dowodów na stosowaną praktykę wiązania sprzedaży tanich i niskiej jakości marek własnych PHP z ofertą sprzedaży ich własnych marek. Może to być wykorzystane do zerwania umowy handlowej i dostaw podstawowej masy papierosów obcych do sieci PHP. Pamiętać przy tym należy, że umowa handlowa zawierana jest tylko na okres 1 roku i w każdym momencie, gdy pośrednictwo hurtu PHP stanie się zbyteczne, nie będzie przedłużona. Ponadto przed prywatyzacją zaistniały dwa dodatkowe elementy mogące istotnie zaważyć na przyszłości całej spółki PHP ˝Polski Tytoń˝, a już na pewno mogące ˝pogrzebać˝ Zakłady Wytwórcze w Poddębicach. Maszyny w ciągu technologicznym produkcji krajanki tytoniowej w ZWPT sp. z o.o. w Poddębicach, od czego całkowicie uzależniona jest produkcja papierosów w PHP Polski Tytoń w Radomiu, należały do spółki ˝Merkury˝ SA, a umowa o ich użyczenie wygasła z końcem września 1997 r. ˝Merkury˝ SA wystąpił pisemnie do Ministerstwa Skarbu Państwa, informując, że w przypadku niepodpisania umowy sprzedaży nie przedłuży umowy o użytkowaniu maszyn i spowoduje ich szybkie wycofanie. Dla PHP ˝Polski Tytoń˝ SA oznaczałoby to zatrzymanie produkcji. Zakup maszyn na miejsce wycofanych przez ˝Merkurego˝ nie miał uzasadnienia, gdyż koszty stałe, przy małej skali produkcji ograniczonej wyłącznie do potrzeb PHP ˝Polski Tytoń˝ i ZWPT, podnosiłyby cenę krajanki znacznie ponad poziom cen rynkowych i poziom ekonomicznie uzasadniony dla rentownej produkcji.    Jednocześnie właściciel maszyn do produkcji papierosów w twardych opakowaniach, na których opiera się produkcja w zakładzie w Krakowie (zatrudniającym ok. 150 osób) - japoński koncern Japan Tobacco prowadził rozmowy z innym producentem o przeniesienie swojej produkcji. Odkupienie maszyn od Japan Tobacco wymagałoby nakładu rzędu 3 mln zł.    Na komplikującą się sytuację PHP ˝Polski Tytoń˝ nałożyło się też posunięcie konkurencji - firmy Reemtsma, która wystąpiła o zatrzymanie produkcji i sprzedaży przez Zakłady Wytwórcze w Poddębicach ich sztandarowej marki papierosów ˝Weston˝. Reemtsma uzyskała postanowienie sądu w tej sprawie i ostrzegła, że przy braku reakcji zakładów uruchomi postępowanie komornicze i zajmie towar zgromadzony w magazynie wyrobów gotowych spółki. Powiadomiła o tym dużych hurtowników, a jako odszkodowanie od skarbu państwa zażądała cesji praw z marki ˝Polo˝ będącej we własności spółki skarbu państwa - Zakłady Tytoniowe w Lublinie SA. ˝Weston˝ to marka papierosów zapewniająca 70% wolumenu produkcji i 80% zysku ZPTW w Poddębicach. Sytuacja wywołana działaniami Reemtsmy groziła upadłości Zakładów Wytwórczych i zwolnieniem ok. 400 pracowników w rejonie charakteryzującym się znacznym poziomem bezrobocia. Konsekwentnie zagrożone upadłością byłyby Zakłady Graficzne.    W wystąpieniach części działaczy związkowych PHP ˝Polski Tytoń˝ SA stawiane były zarzuty, że inwestor - spółka ˝Merkury˝ SA - ˝nie stwarza nadziei na pomyślny rozwój przedsiębiorstwa˝. Jeśli pominąć fakt, że na tak trudnym rynku jak tytoniowy nikt nie może dać stuprocentowej gwarancji bezpieczeństwa pomyślnego rozwoju, to należy uznać, iż wynikały one zapewne z ograniczonej wiedzy o inwestorze.    W 1996 r. ˝Merkury˝ SA nabyła od skarbu państwa większościowe pakiety akcji: Zakładów Piwowarskich ˝Głubczyce˝ SA z siedzibą w Głubczycach (55%) i Łódzkiej Wytwórni Papierosów SA z siedzibą w Łodzi (51%). Realizacja zobowiązań podjętych przez spółkę w umowach ze skarbem państwa przebiega bez zastrzeżeń.    W wykonaniu zobowiązań inwestycyjnych ˝Merkury˝ SA opłaciła w 1996 r. podwyższenie kapitału akcyjnego ZP Głubczyce SA o kwotę 2 100 100 zł i objęła całą emisję akcji w podwyższonym kapitale. Spółka realizuje w ZP Głubczyce program inwestycyjny ze znacznym wyprzedzeniem w stosunku do zobowiązań. Od daty zbycia akcji przez skarb państwa do 30 kwietnia 1997 r. w ZP Głubczyce zainwestowano w majątek trwały kwotę 3 263 400 zł (zobowiązanie umowne przewidywało do końca czerwca 1997 r. inwestycje w wysokości 2 mln zł). Niezależnie od nakładów inwestycyjnych finansowany jest, przy zmniejszającym się kredytowaniu browarów, program modernizacji i remontu obiektów i urządzeń produkcyjnych. W wyniku przyjęcia orientacji marketingowej w ZP nastąpił znaczący wzrost sprzedaży piwa, który pozwolił w drugiej połowie 1996 r. osiągnąć wynik finansowy przewyższający straty pierwszego półrocza i zakończyć rok obrachunkowy zyskiem bilansowym (przy stracie w 1995 r. w wysokości 1 609 893,12 zł). W 1997 r. ZP Głubczyce trwale generują zysk i osiągają w poszczególnych miesiącach roku sprzedaż wyższą o ponad 100% od wyników sprzedaży notowanych w analogicznych okresach roku sprzed prywatyzacji, wykazując przy tym najwyższą w Polsce dynamikę wzrostu sprzedaży piwa.    W wykonaniu zobowiązań inwestycyjnych w Łódzkiej Wytwórni Papierosów SA z końcem 1996 r. ˝Merkury˝ SA, na podstawie korzystnych umów najmu, udostępniła ŁWP maszyny i urządzenia do produkcji i pakowania papierosów oraz inne składniki wyposażenia o łącznej wartości około 4 mln zł. Przekazała nieodpłatnie receptury technologiczne nowych marek papierosowych wprowadzanych aktualnie przez ŁWP SA na rynek polski. W ramach pomocy finansowej ˝Merkury˝ SA nie pobiera należności z tytułu podpisanych z ŁWP SA umów najmu, spowodowała także otrzymanie i realizowanie przez wytwórnię zamówień na usługową produkcję papierosów na rynek polski, udzieliła dostawcom tytoniu gwarancji na zobowiązania ŁWP, a także spowodowała wystąpienie ofertowe znaczących na rynku europejskim podmiotów zagranicznych o usługową produkcję papierosów własnych marek. Podjęte działania pozwoliły wytwórni na obsługę zadłużenia ŁWP SA w stosunku do skarbu państwa z tytułu zaległości w zapłacie podatku akcyzowego w 1994 r. Wynikiem realizacji postanowień umowy sprzedaży akcji ŁWP SA w części dotyczącej producentów rolnych jest dokonana wpłata na rzecz Centralnego Laboratorium Przemysłu Tytoniowego w Krakowie. W obu spółkach nastąpiły podwyżki wynagrodzeń. W pełni respektowane są udzielone przez ˝Merkury˝ SA gwarancje zatrudnienia i gwarancje związane z warunkami pracy.    Akcjonariusze spółki ˝Merkury˝ są również akcjonariuszami spółki House of Prince Poland powstałej na bazie utworzonej przez nich fabryki papierosów ˝Alliance International˝ w Jaworniku koło Krakowa. ˝Merkury˝ SA posiada maszyny i urządzenia do produkcji i pakowania papierosów oraz know-how w zakresie receptur technologicznych papierosów przeznaczonych dla różnych segmentów rynku krajowego. Posiada wypracowane formy kontaktów z największymi światowymi dostawcami surowców i materiałów do produkcji wyrobów tytoniowych.    Przekazując powyższą informację o transakcji sprzedaży pakietu 70% akcji Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjnego ˝Polski Tytoń˝ w Radomiu, pozwalam sobie wrazić nadzieję, że w każdym aspekcie zaspokaja ona zainteresowanie wnoszącej interpelację pani poseł Danuty Grabowskiej.    Minister    Emil Wąsacz    Warszawa, dnia 6 stycznia 1998 r.